يه قطعه ادبي بسيار زيبا از نيما يوشيج است كه 

 مي خوام براتون بخونم. خوب گوش كنيد.

عزیزم!

باید مانند دریای ساکن و آرام باشی. دارای دو گوش:

یکی برای شنیدن آواز حق و درست و یکی برای

 شنیدن هر نا بحق و ناهمواری.

نادرست ها که مردم می گویند راجع به هرچیز و

هر کسی- حتی راجع به خود تو.

می دانی که دریا از بادهای شدید به حرکت در می آید نه از لغزیدن سنگی و

جابجا شدن شاخه یی.اگر بجز این باشی ازاثر خود کاسته یی

و موجودی هستی با یک جام آب برابر و باید در دست ها مثل بازیچه بگردی.

به زودي در وب پير ما خدمات چت براي بحث در زمينه

روش تحقيق و حافظ خواني ارائه خواهد شد.

منتظر ما باشيد 

در پاسخ به اينكه نوشته بوديد تمام غزل را تايپ كنيم.!!!

مكررآ، با توجه به اينكه كوتاهترين راه دسترسي به

 اطلاعات در وب يك كليك است.

لطفا بر روي بيت اول غزل، كه ما قرار داده ايم، يك كليك كنيد

 تا كل غزل را در يك پنجره ي مجزا ببينيد.

در ضمن ما بر اين باوريم كه توجه به اشتباهات تايپي،

غلط هاي املايي، فونت، سايز، رنگ، ناميزاني قالب و ...

جزوء حواشي نيست. و به قول خافظ

نقش مستوري و مستي نه به دست من و توست

آنچه استاد كلاس گفت بكن، آن كردم

با اين وجود سمعا و طاعتا ديگر به حواشي نخواهيم پرداخت.

راستي، منظورتان از "ماطوف" همان "معطوف" است؟!!

ما مخلص تمام همكلاسي هاي با مراميم